Qatrykowe boje

A dziś to się mocno zdenerwowałem. Radośnie jechałem sobie do pracy gdy przyszedł mi sms - jako bidny kapitalista trzymam rękę na pulsie swych finansach i gdy tylko coś dzieje się na moim koncie otrzymuje o tym informacje esemesem. No i patrzę w tego esemesa - dostałem pieniądze. Tylko jakąś taką dziwną kwotę. W pierwszym momencie nie podejrzewałem nawet że może być to moja pensja gdyż kwota ta prezentowała się żenująco nisko w stosunku do wcześniejszych przelewów z mej firmy. No ale potem przyszło otrzeźwienie - a to prezent od firmy w postaci kuponów na święta, a to kolejny próg i zacząłem przypuszczać że ta żenująca sumka to jednak moja wypłata. Gdy dojechałem do pracy sprawdziłem tytuł przelewu - i faktycznie jak w mordę szczelił wynagrodzenie za grudzień. W stosunku do poprzedniego miesiąca niewinny tysiaczek mniej. Po małej kalkulacji wyszło mi że w tym miesiącu państwo zaiwaniło mi 62,5%. Ale to nic - rzeczywistość okazała się jeszcze straszniejsza.

Postanowiłem niczym każdy poseł prześwietlić swoje finanse i ninjeszym je publicznie zaprezentować. Ponieważ jednak nie za bardzo mogę ujawniać me dochody poniższa analiza jest przeprowadzona dla danych zmyślonych lecz nie odbiegających znacznie od mojego stanu posiadania.
Więc zaczynamy:
umowę mam podpisana na 4000 zł brutto.
Państwo w swej wspaniałomyślności najpierw od tej kwoty odlicza wszelkie składki ubezpieczeniowe (mogłoby przecież najpierw potrącić podatek a dopiero od reszty odciągać te składki dlatego jest wspaniałomyślne):
ubezpieczenie emerytalne - 400
ubezpieczenie rentowe - 143
ubezpieczenie chorobowe - 100
ubezpieczenie wypadkowe - 27
ubezpieczenie zdrowotne - 311
razem daje: 981
Ale to nie koniec, bo pracodawca (de facto pracobiorca - przecież to ja daje prace a moja firma ja ode mnie bierze - no ale nie wprowadzajmy zamieszania i zostańmy przy tym wypaczonym określeniu) także odprowadza za mnie składki.
ubezpieczenie emerytalne - 400
ubezpieczenie rentowe - 266
Przy czym dodatkowo pracodawca opłaca mi składki w ramach pracowniczego programu emerytalnego: 287
Razem daje: 953

Czyli koszty mojej pracy dla pracodawcy to nie 4000 które widnieją na umowie a 4953.
W każdym razie po odjęciu tego wszystkiego od mojej pensji wychodzi: 3019.
Teraz należy odliczyć podatek - pomijam kwotę wolną bo są to przy tej skali tak naprawdę rzeczy zaniedbywane.
3019*19% (pierwszy próg) = 517
Ostatecznie do mojej kieszeni trafia 2446.
W tym miejscu przeliczmy ile procent kosztów mojej pracy poniesionych przez pracodawcę trafia do mojej kieszeni: bierzemy 2446 i dzielimy przez 4953: wychodzi 49%. Czyli na wstępie okazuje się że tak naprawdę przez połowę czasu pracuje nie na siebie a na państwo. Miło.
Idźmy jednak dalej. Załóżmy że całą kwotę 2446 w ciągu miesiąca wydaję. Na różne rzeczy od tych standardowych typu czynsz, telefon, żarcie, ubranie po narzędzia rozpusty typu cola, papierosy, alkohol. Dodatkowo dochodzą podatki ukryte typu abonament itd. Nie wiem jaka jest stopa efektywna obciążeń podatkowych wszystkich tych rzeczy ale zakładam po małej kalkulacji że w moim przypadku wychodzi to około 30% (przy czym założenie to jest bardzooo na korzyść państwa).
Czyli 2446 * 30% = 733
Z 2446 które dostaje do rączki musze oddać jeszcze państwu kolejne 733. Ostatecznie wychodzi mi że to co zarobiłem i wydałem w miesiącu to kwota 1713 zł.
Z prawie 5000 zł na które pracodawca wycenia moja pracę dostaje tak naprawdę 1713 zł. Procentowo wychodzi 34,5%.

Teraz przejdźmy jeszcze dalej choć to juz nie tak fascynujące. Podobne przeliczenia dokonałem przy założeniu że wchodzę w kolejny próg podatkowy. Wystarczyło że dostałem premie 5000 zł. Z kwoty 5000 zł dostaję po przekroczeniu progu w danym miesiącu juz nie 1713 zł a 1437 zł co stanowi 29%.

Podsumowując: gdyby nagle z dnia nadzień zlikwidowano wszelkie podatki a mój pracodawca obniżyłby mi pensje do 1500 zł w zasadzie nie zauważyłbym żadnej zmiany. Mój poziom życia utrzymałby się.

Teraz weźmy sobie gościa który całymi dniami pilnuje osiedlowego sklepu monopolowego. Nie mam pojęcia jaką on otrzymuje zapomogę i w zasadzie nic mnie to nie interesuje. Mogę jednak założyć że skoro jego brzuch nie różni się zgodnie z socjalistycznymi hasłami od mojego to pomijając juz wszelkie podatki i biorąc pod uwagę jego uzależnienie od stania pod tym monopolowym, wychodzi mi że zapewne dostaje on przynajmniej 500-600 zł z nieba zwanego państwem.
Wnioski prószę sobie wyciągnąć samemu.

I chciałbym zaznaczyć że ja tu nie twierdzę że ci którzy otrzymują pomoc z moich podatków to same nieroby, obiboki i menele. Twierdze jedynie że system sprawiedliwości społecznej pochwala nieróbstwo i sprowadza człowieka pracującego do poziomu sługi wobec Panów pilnujących budki z piwem, i co więcej zachęca do przechodzenia ze stanu niewoli w stan Panowania.

Niedawno profesor Sadurski napisał sobie ironiczny tekst o tym jak to ponoć stracimy niebawem niepodległość i że tylko gruz i pożoga z tej naszej polskości pozostanie po zaanektowaniu naszej wspaniałej ojczyzny w struktury Junii.

I trochę mi głupio, bo ogólnie wychodzi mi na to żem jakaś piąta kolumna Michalkiewicza, Rydzyka, Sakiewicza i kogo tam jeszcze sobie by znaleźć.

Ja kurde zboczeniec, bezbożnik, grzesznik, hedonista, rozpustnik ogólnie rzecz biorąc ucieleśnienie koszmarów Rydzyka i moherowych babć, ja kurde stoję z nimi wg profesora Sadurskiego w jednym szeregu.

I w zasadzie co by tu jeszcze, bo nie za bardzo mi się z tym chce nawet polemizować. Profesor Sadurski popisał się chyba jeszcze większym uogólnieniem niż jego interlokutorzy. Kto nie z nami ten przeciw nam. No ale może i takie było jego zamierzenie – nie wiem. Nie za dobrze poruszam się po odmętach ironii i sarkazmu intelektualnych masturbatorów (jakom zboczeniec należy uznawać to słowo za komplement). Mniejsza z tym.

Ja tam nie chce się mądrzyć co i jak z tą unią. Polecam choćby Gwiazdowskiego który pisze co mu tam brzydko pachnie w tym traktacie. Polecam też wcześniejszy jego wpis o tym czym niby się różni to co politycy przyjmą 13 grudnia od tego co kilka krajów w referendum jakiś czas temu odrzuciło (jakby komuś się nie chciało czytać – różni się cholernie:>) .

No a teraz ad remum czy jak to tam się piszę. Ogólnie jestem dziwnie rozdarty – bo koncepcja globalizacji, swobodnego przepływu ludzi i kasy mi się tam bardzo podoba. Z tym że mam dwa ale z czego do jednego ale też mam ale.

Po pierwsze globalizacja jak sama nazwa wskazuje ma się tyczyć całego świata a nie jakiś jego wycinków. Chociaż oczywiście spokojnie, nie od razu Rzym zbudowano.

Po drugie mam wątpliwości czy deklarowanie i definiowanie swobody zarówno w sferze obyczajowej jak i ekonomicznej prowadziło do takowej. Śmiem twierdzić że swobody te są odwrotnie proporcjonalne do ilości stron deklaracji o przestrzeganiu takowych. I zgodnie z matematycznymi twierdzeniami gdy liczba stron dąży do 0 to swobody takie dążą do nieskończoności:> co wszystkim zboczeńcom zdecydowanie bardziej się podoba. W drugą stronę ni chu… chu..

I teraz ale do pierwszego ale. Globalizacja w obecnym kształcie ale także i w kształcie o którym napisałem w mym ale, dąży nieuchronnie ku utworzeniu państwa światowego. Przy czym ja w mojej wizji nie nazwałbym tego państwem a zwykłą rozproszoną siecią globalnych powiązań. Państwo ma to do siebie że tworzy jakieś cholerne huby – jeden hub na jedno państwo – każdy obywatel połączony z hubem – każda informacja między obywatelami przekazywana za pośrednictwem huba - każda informacja próbująca wydostać się dalej przekazywana przez dwa huby. Każdy wie że taka sieć jest do dupy. W sieci najfajniejsze jest to gdy jest ona całkowicie rozproszona. Tak działa mózg, tak poniekąd działa Internet (w tym przypadku hubów jest dużo dzięki czemu możemy przyjmować że sieć taka jest bliska ideału - węzłów jest tyle że uszkodzenie jednego nie decyduje w żaden sposób o stabilności całej sieci).

Globalne państwo do którego dąży dziś świat będzie miał jeden główny hub od którego każdy będzie zależny. Deklaracje w stylu traktatu właśnie zmierzają do takiego modelu. Każda interakcja jednego człowieka z drugim będzie musiała przejść przez coś na kształt centralnego serwera. Na razie spadamy – nie jest źle (jak to w tym dowcipie z „Nienawiści”).

Nie wyobrażam sobie świata w którym wszystkich da rade podłączyć do takiego centralnego komputera. Dlatego te Unijne pomysły mi się kurewsko nie podobają bo to jest do kurwy nędzy, za przeproszeniem tworzenie jakiegoś jebanego Matrixu.

No dobra, wylałem frustracje, tyle w temacie.

Do nienawidzenia się z państwem.